Tekste

Wen iech zin en tsiet han, zets iech d’r teks van e lidsje hei d’rbij

Iech bin van ’t zude

Iech jong ing kier noa zieë, doa roesjt ’t wasser sjun,

’t Hollendsj in, zoeë jeet ‘t, alles plat wie mie jebun

Mar reën dat is jee weer, mar noen woar iech doch al doa

Doe daat iech wits te wat iech mós hei zinge joa.

 

Ja, iech bin van ’t zude, doa sjiengt ummer de zon,

Iech bin van ’t zude, woa ’t loestieg zieë bejon

Zoeë kan iech ummer laache, den zoeë is noe mieng natoer

Ja, iech bin van ’t zude, hei zunt zoer kieësje nog nit zoer.

 

Iech jong noa Italië vuur ’t èse en d’r zoef,

Mar doa woar jraad kriezis en uvveral ieëlend troef,

Went vuejel nit ins fleute en d’r Pavarotti hult de moel,

Dan wits te de sjtiemoeng is wied ónger noel.

 

Iech jong noa Ejipte vuur de aodheet zieng koeltoer,

Zoog uvveral mar sjlaier, hoeët jehuul oes inne toer,

Iech daat nog wat die nuedieg hant is sjtiemoeng en plezeer

Doa knallet al ing bom den zoeë hant die dat eemoal jeer.

 

Döks is ’t leëve doch zoeë ainfach

Óp zoene sjunne zommeroavend

Zitse vier kalm bijenee in d’r jaad

En dan dinks te: dit is nit lestieg

Weë hat ’t doch zoeë kompleteerd jemaad?

Vier zitse sjtilewèg jet tse dreume

Kieke noa de sjtere en d’r mond.

Veule ’t leëve lanksaam sjtreume

En wille januus misse jing tsekond

 

Döks is ’t leëve doch zoeë ainfach

En alles sjteet vuur ós aofe.

Nurjens sjtriet en óch nurjens krach

’t muet ummer zoeë blieve lofe.

Döks is ’t leëve doch zoeë ainfach

Jinne dinkt an de nieëkste sjtrofe.

Jajee wieë, jee jeklaag jinne ach

Jeluk kan me doch nit kofe.

 

Vier kieke ós ins deep in de oge

Veule leefde is bloos e muulsje wied

Veule inne sjterke neëver ós

En vier weëde ós óch nit kwiet.

En dan hure vier urjens jet piepe

En vier vinge nog e meëlenès.

Doa kan doch nuus an tiepe

Dan verjits te doch de res.

 

Is ee en ee nummer tswai,

Maach dan uvver nuus behai.

 

Zaan ainfach joa

Iech wós ’t woar nit meklieg

En drum zoeët iech wied van hoes,

En iech daat zoejaar ónmeujelieg

En koam óch mar nit droes.

Vroage doezend tsejeliech

En e antwoad nog jee ee

En doe doch in e kling jediech

Koam ’t plötslieg van alee.

 

Zaan ainfach joa,

Maach de oge óp

Sjtrek oes dieng erm

Doe kans versjtoa

Zaan ainfach joa

En doe veuls de rouw

En doe weëds werm

Zaan ainfach joa

 

Iech hoeët die wöad jezónge

Iech wees nit mieë van wem

Bis dat ze bij miech durchjedrónge

Doe hoeët iech óch jing sjtem

Den iech hauw de wöad jevónge

Ze woare óch va  miech

En wat ze miech miech dónge

Maachet miech vrij en riech.

 

En ze helpe flaich mar effe

En ze sjtreume óch werm wieër,

Mar ze kanne d’rdurch sjlefe

Bis ing nieëkste kier.

 

Dreume (jesjrève durch ’t Tilde Frauenrath)

Los miech mar sjtil in mieng eje welt

den de wirkliegheet woar zoeë hel

’t is sjun um nog tse kanne dreume

dreume dat de leefde werm jeet sjtreume

 

Nit alling, tsezame  is wat d’r miensj dóch wilt

Wen ’t effe nit jeet inne deë diech vas hilt

Sjterk zieë, iech han ’t  jenóg beweëze

Sjwaach darve zieë mós kanne in ’t leëve

 

Nit  bang zieë wat nog passere jeet

Mar vräue óp wat miech tse wade sjteet

Iech wil werm zinge, leefs sjtonde lank

Jenisse va alle sjuns, leefs hank i hank

 

Dreume darf me noeëts verliere

Dreume is sjun, ‘t  deet d’r himmel ópkliere

Dreume is nit voet van de wirkliegheet

Dreume is hoffe dat ’t werm besser jeet

 

Bis hei en nit wieër

Iech bin jinne robin hood

En iech klauw va riech noch erm

Iech bin jinne luther king

Iech han jing dreume va zoene sjwerm

Mar iech wil ’t miengt doch zage

In watv’r sjproach dat iech mar wil,

En iech mós darve klage

Durch miene jekluurde bril.

 

Bis hei en nit wieër

Bis noen en jiddes kier

Bis woa de dreume drieve

Bis woa de sjtem jehoeëd

Zoeë kanne vier vrung blieve

Oane inne sjlaag valle koeët

 

Iech bin jinne gandhi

Iech wil èse wat iech wil,

Iech bin jinne mandela

Mieng rouw is bloos jesjpild

Mar iech wil ’t miengt bijdrage

Den iech hof óp ing besser welt

En iech jef miech nit jesjlage

Durch de mach van jood en jeld.

 

Sjoeb zoeë hel wie-ts doe mar kans

Den wöad dunt doch jing pieng.

En doa kunt jet los

Wat endere mós

Hod diech an jing inkel lieng.

 

 

Hens-je d’r jek

Noen is sjloes mit doeë, kranke en ellendieg nuits,

Zoene daag woa óp dat-s te diech óp ’t ópsjtoa vräuts,

vier wieze hu ins loestieg zingend noa de bloa loeët.

en d’r sjrekliegste ekel weëd d’r allerbetste kloeët.

 

Zuk uvveral ’t jouwe, zieg blink vuur knies en sjtriet,

Oam ins jans deep durch en weëd alle mismód kwiet

fleut e freulieg lidje uvver wie sjun ’t vruier woar.

houw ze allemoal óp de sjouwer, maach ’t leëve janit sjwoar.

 

Den vier dunt jeweun wie hens-je d’r jek,

hant e sjtuks-je aaf an jiddere ek,

Duuster tse dinke hat óch jinne tswek,

Den vier dunt jeweun wie hens-je d’r jek.

 

De zon bliet vuurleufieg sjienge, d’r zommer hult ós werm,

bejrus de mugke vrundlieg die diecdh sjtèche in d’r erm

al verbrenne vier wie ing karoeët, zoeë hant wie doch jet kluur.

en vier drinke ós nog ee alsof ’t ummer joeja wuur.

 

Noen kiek doa is e vuurwerk, ’t knalt, ’t sjalt, ’t sjuust,

’t sjprietst in alle klure vuur weë de oge sjluust,

zoeë viere vier ’t leëve, in alle sjleëts jet jóds,

’t zunt de tsiet van hu tse daags woa-ts zoeë doeë móts!

 

Jeleuve

En d’rum mósse vier jeleuve in ’t sjunne en ’t jouwe

En blieve vier mar dreume van de leefde in vertrouwe

En vier kanne nuus angesj wie hoffe dat ’t sjwoarder weëgt wie ’t sjleëte,

Dat de kratse ós verwonde mar versjterke mit de kweëte.

 

En doa sjtunt vier werm tse sjtaune en mit d’r kop tse houwe,

Dat ’t zoeë wied werm moeët kómme,

En doa sjtunt vier werm tse zuete went vier mit bróchsjteng mósse bouwe

Mar in d’r drek wase óch blomme.

En vier kieke noa de dinger die trotsdeem jód junt

En die óndanks alle sjtórme doch nog reët sjtunt.

 

En vier veëje drueg de troane en de pieng mósse vier voet sjlikke

Den woa mós ze angesj rèste?

Troerieg zieë hant vier verboane, óch al went vier bauw d’rin sjtikke

Den zoeë jewieët is bloos meleste.

En vier ligke ós in d’r zonnesjien en maache ószelf jet wies,

Dat mörje doch werm jans jet kluur kunt in ‘t jries

 

Wents doe miech mui bis

Sjnap ins effe deep noa lóf of jank e blöks-je um,

Jank ins zitse dinke uvver woahin en woarum

En vuurdat-s te jet zeës tsel dan winniegstens bis tsing,

Verjès nit dat iech van diech hod en van diech alling,

 

Wents doe miech mui bis,

Iech han jinne angere an mieng zie

Iech bin iversjtange mit jidder compromis

Doe wits dat iech an zoeëvöal zaache lie

Óch an schizofrenie!

Wents doe miech mui bis

 

Drieën mar wild rónk mit de oge en houw mar mit d’r kop,

Klop mar urjens aaf en hoal de sjouwer óp,

En vuurdat-s te voet jees, houw nit hel mit de duur

Verjès nit dat iech van diech hod en óch woavuur.

 

Jedóld is ing sjun zaach, mar an alles kunt e eng.

Iech jedrag miech ja d’rhin!

 

Tsezame

Iech zits dök alling óp mie zöldersje

En iech sjrómpel bauw verloare óp mieng sjink

Iech wees jenauw wat iech wil zage

Mar meen alling is mar e eenzaam dink.

En doe daat iech wits te wat-s te doeë kans,

Iech bel effe noa d’r Hans.

 

En noen sjtunt vier hei tsezame

Den moeziek jeet pas leëve

Wents te ze angere kans jeëve

en ze bliet e bies-je kleëve,

en doarum sjtunt vier hei tsezame.

 

D’r Hans en iech kenne ós al joare

En vier hant de moeziek doch zoeë sjreklieg jeer

dat Mestreechs en Kirchröadsj ziech janit biese

en vier treffe döks jenóg de richtieje keer.

Mar doa mós jeweun inne tusje ós sjton

En doarum bellet iech effe d’r Ton.

 

Vier dunt jenauw ‘tzelfde óp ós eje maneer,

Vier zunt eëve aod en sjlauw ónjeveer.

Vier kieke jraad jet angesj noa de welt en de lu

En hoffe dat vier ze e bies-je besser maache hu!

 

Iech bin leëg

Iech bin leëg en bauw jans óp,

iech han uuch effe winnieg tse zage.

Doa kunt besjtimd werm jet in d’r kop,

mar noen bin iech tsemlieg aajesjlage.

Nè, ’t is nit ins inne jroeëse sjtrop,

iech wil ja ubberhaups nit klage,

nit d’r honger-, mar d’r diechterklop,

alling d’r raim nog wil iech wage.

 

En wieër zal iech van lalala zinge,

en van joeja los mar joa.

In de zon zal iech mieng tsiet verbringe

en hod alle zeek mar doa.

Iech mós de keer va miech werm vinge,

iech wees woa die ónjeveer mós sjtoa.

Noen mós iech de wöad oes miech vringe

en bliet inne leëje wèsjlap noa.

 

Doa vilt miech ubberhaups nuus mieë in,

de fantasie bringt miech jing bilder.

’t Mörjens vrug han iech al jinne zin,

en ’t oavends is ’t al nit wilder.

Iech wees nit woavan iech zoeë jesjlage bin,

de welt is nit sjunner en nit milder,

Mar iech jeleuf effe nit mieë drin,

en meen dat iech ing lueje sjilder.

 

Los miech effe in e eks-je noa lóf sjnappe,

mörje zal besjtimd alles besser klappe.

 

Vier hant allemoal wal jet

Doa is alwerm ing wèch verjange

iech han doch tswai moal werm óp d’r kirkhof jesjtange

En doa klaagt d’r noaber uvver zie hel hus-je

En doa likt e al mit pieng óp ’t brus-je

En went d’r ambelants mit tsiereen voetvieët,

D’r inne broeder an d’r angere hure lieët:

 

Vier hant allemoal wal jet

Den woa is nuus

Vier hant allemoal wal jet,

Den woa is nuus

En ’t mieëtste doavan dat wils te nit,

Den ’t han dat vilt nit mit

Vier hant allemoal wal jet

Den woa is nuus.

 

Doa hat e sjun artikel in de tsiedónk jesjtange

Wie-ts te jeluklieg weëds went de welt is verjange

En iech meen weë wilt zoeë jet noen wisse,

Dat is doch nuits um óp tse sjisse.

Mar dan leës iech drónger mit ing letter wie ing kouw,

Dit woar reklaam vuur hiemliesje rouw!

 

Iech han inne nuie handy jekrèje

Iech bin jans modern, jinne man van ’t verleie,

Mar noe krien iech ’t letste nuitse tse leëze

Zoejaar van zaache die nit zunt beweëze

En tsoem sjloes dan zeët deë bleude apperaat

Iech han ’t diech doch al ummer jezaad!

 

De leefde is jroeës

Doa is ezoeëzvöal woa me besser uvver sjwiegt

Wat sjwoar óp d’r maach likt of pieng deet

Zoeëvöal wat ejentlieg de muite nit weëd liecht

Of tse vöal oesendlieg d’rvan kapot jeet

Mar uvver ee dink mós me blieve kalle

Los ’t ummer durch jen loeët hei sjalle

 

De leefde is jroeës,

De leefde is jroeëser,

De leefde is ’t jruetste wat d’r is.

De leefde is alles

De leefde is nog mieë

De leefde zunt vier jewis

Van deep oes mie hats

Iech hod va diech blieve zinge

Dat is ’t intsiegste

Dat iech in dis welt wil bringe.

De leefde is jroeës,

De leefde is jroeëser,

De leefde is ’t jruetste wat d’r is.

 

Doa is ezoeëvöal haas en naid in dis welt

Die drukke dök de sjtiemoeng vies eraaf

’t Liecht alsof de mach rejeert va jroeëse moel en jeld

En de sjleëtiegheet kriet tse vöal kraf

Doarum blief ummer uvver de leefde zinge

Dat alle lu leefde vinge.

 

Miech zitst jaresnuus kweer

Miech zitst jaresnuus kweer

Iech han alle lu jeer

Iech han ’t wirklieg jód jetróffe.

Zoejaar jiddes wil deer,

En ’t allersjleëtste weer.

Dat ’t zoe bliet kan iech bloos hoffe.

Noen is ’t zoeë, iech bin mit diech tsezame

Went ’t zoeë bliet, zaan iech óp alles joa en ame.

’t Is nit lang heer

Da kieket iech natelank noa d’r sjteer,

Mar noe han iech herlieg jesjloffe.

 

Iech kan noe vertseie, Bin mit winniejer tsevreie

Kiek nit ummer zoeë duuster

Doe lieëts miech werm luete, Zoeë wie alle lu óch muete

Jee jesjrai mieë, mar jefluuster.

Doe maat ’s versjil Tusje jouw en sjleëte zin

Tusje waal of nit jeleuve

Dat ’t jód kunt Went alle weëg kapot zunt

En doch nog van jet dreume.

 

Doe koeëts miech tseje Dat mit miech óp tse reje

Jinne sjrit vuuroes jemaad weëd.

Doe lieëts miech hofnoeng krieje, Oes miech zelf erópper sjtieje

En doch mit tswai vus óppeneëd.

Doe maats lang daag lieët, en sjwoar daag oane jewieët,

van d’r duuster ’t jans kloare.

Van diech blui iech óp, Krien iech fluus-jer in d’r kop

Woa ins nuus wie wólke woare.

Jeluklieg jeluklieg

Iech bin nit tsevreie, iech wil nog tsemlieg jet,

iech mós nog zoeëvöal oes ’t leëve hoale.

’t Hat nog vöal tse beie, dat uur ’t mar wit,

iech kan uuch zoeë wal doezend dreume moale.

 

Zoeëväol jong d’rneëver, iech han reë um zoer tse zieë,

mar iech blief romantiesj nog verlange.

Iech han jans jet óp de leëver, nit van iech wil mieë,

mar vöal dinger die iech nit han versjtange.

 

Mar iech bin jeluklieg jeluklieg,

iech han diech an mieng zie

en dat hulpt miech en wie,

en dat jieëft miech kraf wie nog nie.

Mar iech bin jeluklieg jeluklieg,

tsezame kómme vier doa,

doe hulps miech tse versjtoa

en óch trotsdeem jeweun durch tse joa.

 

Iech han winnieg hofnoeng, de welt die is ram jek,

en iech jeleuf nit dat alles jód zal kómme.

Doa hult jinne rechnoeng, jinne jieëft um d’r jouwe tswek,

en winnieg weëd richtieg eënsj jenoame.

 

Woa is mód tse vinge, iech krien dem alling van diech,

en iech jun jidderinne zoeë lit in zie leëve.

Dat kan ós tsezame bringe, doe bis ummer nog bij miech,

en iech wil dat óch an diech tserukjeëve.

 

Iech bin nit tsevreie, weë is dat noe ejentlieg?

Dat kan jee miensj daag in daag oes blieve.

’t Jeluk dat han iech krèje en doavuur dank iech diech,

en nuus kan ós nog oeseree drieve.

 

Iech bin inne Sjevemeter jong

 

Iech bin inne Sjevemeter jong

En wees jenauw woa mie wiegs-je sjtong

En hei bin iech jeboare

En hei jon iech besjtimd óch eemoal doeëd

Den hei han iech mie hats verloare

En mie leëve iech hei leëve koeët.

Joa, iech bin inne Sjevemeter jong

Deë zieng hemet óp Sjevemet vong.

 

Woar ’t kirmens óp Sjevemet

Doa óp d’r Olmeplai

De janse welt dan drieënet

en hauw iech sjpas vuur tswai

Doanoa danse in de wieëtsjaf óp d’r ek,

En va vräud woeët iech haof jek.

 

Miranda of Sjevemet

Wat woar wiechtieg doch die zaach

Weë óp auw of nui sjoeël lieret

Dat zoog me ja óp sjlaag.

Mar van Litteberg of Kaffeberg, dat woar janit erg

Den die zunt allemoal van d’r Jeteberg.

 

En nog ummer dink iech an die tsiet

Dat de kirch in de midde sjtong

En van alle herjodszieë

Jidderinne doahin jong.

 

’t Interview

Weë, wat, woa, wiezoeë en wienieë

Wen iech effe antwoad kan krieje,

dan han iech jing vroage mieë,

en kan iech alles duudlieg zieë.

 

Of zitst doa nog jet hinger?

Likt urjens inne depere jrónk?

Zitse doa nog verbórje dinger?

Brent urjens nog ing verjèse vónk?

Han iech al antwoad joave

Vuurdat iech e woad han jezaad?

Han iech al ing zie jekoaze

Vuurdat sjtried is jemaad?

 

Kan inne misjien zage

Of doa nog vroage zunt

Die ós wieër doch kanne drage

Dan woa vier noen nog sjtunt?

Bin iech zoeë leëg jewoeëde

Of bin iech ’t ummer al jeweë?

Zunt die vroage wied jezoeëde

Of zitst doa de richtieje reë?

 

Inne journalist dem hoeët iech zage:

Ejaal wat inne jevroagde óch zeët,

Doe móts alling mar effe mit ‘m kalle,

Zoeëdat d’r naam d’rbij jezatse weëd.

 

D’r nieëkste sjtap

Ze zage dat me vroage mós blieve sjtelle,

dat dat e tseeche is van inne jouwe jees,

Iech zouw evver óch jeer e antwoad wille

en wisse wat-s te doa mit dees.

 

Ze zage me mós loester d’r tswiefel fleje,

den doa is mieë wie ing meujeliegheet.

Nè, iech han jinne angs dem aofe tse tseje,

mar iech weul óch wal ins zicherheet.

 

Dan wees iech dat d’r nieëkste sjtap

óch jenauw d’r richtieje is.

Noen zets iech dem ummer sjlap

óch went ’t inne duchtieje is.

En dan vingt de koad aa tse wiebele,

vol floep eraaf tse kiebele.

 

Ze zage de tsiet kan me nit weerhauwe,

doa kunt deë sjloes, jinne wees wienieë,

doch zunt doa van die ubersjlauwe

die wisse dat ze ’t kanne zieë.

 

Ze zage me kan jinne inne vertrouwe,

nuus zoeë enderlieng wie d’r miensj.

Iech hof doch dat iech óp diech kan bouwe,

noa zoeëvöal joar bin iech nog ummer kliensj.

Jans kliensj.

 

Gingko

In d’r jaad sjteet inne gingko

Deë weëd hónged joar of mieë,

Iech weul zoeë aod nit weëde

En al die ieëlend zieë.

Doa sjteet e noen tsing joare

En e is nog tsemlieg kling

Deë hat van ’t leëve nit kanne koare

En anoeng hat e nog jing.

 

Ach beumpje in d’r jaad,

Jank wieër, jank ainfach wieër,

Ejaal wat diech dreuvieg maat

Probeer ’t nog ing kier.

 

Dat beumpje hant vier krèje

Mit de wöad van miene nónk:

Sjnap wat ’t leëve kan beie

En drink gingkotieë jezónk.

In ’t sjpietaal hoeët iech ze zage

’t felt ‘m sjwoar an mód.

Heë jieëft ziech al jesjlage

En dan kunt ’t nit mieë jód.

 

Vier mósse allemoal liere

’t leëve hat inne sjloes.

Vier mósse ’t jód viere

En dan is ’t fes-je oes.

Mar zits urje nog jet leëve

Zits urjens nog kammauw,

Kans te d’r erm nog heëve,

Dan los diech nit hange jauw.

 

Effe bezinne en dan ópnui bejinne

Jeweun blieve laache en doeë wie Hens-je d’r jek,

ejaal wat ze zage, ejaal, dat ’t vrekt,

doe sjtees die mentje, al ziet ’t jinne hónk,

jeweun blieve laache, den laache is jezónk.

 

Jeweun ummer durchjoa, diech kriet jinne kling,

al móts te alling joa, doe leëfs ja mar ins,

doe has die brei sjouwer, doe dreëts al mit jemak,

jeweun ummer durchjoa, knoerhel en ram sjnak.

 

Al jieëft ’t momente, dan bevruust diech d’r laach,

dan sjtees te óch sjtil en dat is ing jouw zaach,

effe bezinne en dan ópnui bejinne

mit doezend protsente vings te an d’r nuie daag aa.

 

Jeweun ummer sjterk zieë, dat bis te jewend,

durchoame en sjtil lieje, is wie me diech kent,

d’r blik jans noa vure, de brós vol jouwe mód,

Jeweun ummer sjterk zieë den ’t kunt alles jód.

 

Iech sjton ummer bij diech, loof ater diech aa,

doe wits, ja iech vräu miech, den doe wiest alles miech aa.

 

’t Lidsje

Iech han noen al d’r janse daag e lidsje in d’r kop,

zing miech, zing miech.

Ejalieg wat iech don, ’t huet jeweun nit óp,

zing miech, zing miech,

verzuk iech ’t tse nurjele, dan droeft ’t van miech voet,

mar in miene kop klinkt ’t durch de janse boed,

Iech han noen al d’r janse daag e lidsje in d’r kop,

en ’t huet jeweun nit óp.

 

Iech woeët vamörje wakker um ’n oer of ach,

en iech hoeët ónjeweun hel inne krach,

ze sjtimmete jietare en houwete óp ing tsiem

iech daat wie is ’t meujelieg doa has te d’r kliembiem.

En doe vong ’t lidsje aa,

en ’t joof ’t nit mieë draa.

 

Iech koeët de wöad versjtoa, iech hoeët de melodie,

’t duiet mieng jedanke allemoal an de zie

en ónger ’t werk en ’t èse en óch óp d’r abee,

doa jong ’t ummer wieër en iech zuetet al herjee!

En zoeë jong ’t lidsje durch,

en maachet miech nog murrieg!

 

En de wöad iech zing ze hei,

en doavuur zaan iech dank:

woa me zingt, doa jank d’rbij,

sjleëte lu hant jing noeëte óp d’r zank.

 

Wie iech jónk woar

wie iech jónk woar, wool iech alle bucher leëze,

alles wat wiechtieg woar in miech han ópjesjlage.

Zoeëvöal joar sjpieëder han iech inkel beweëze

dat lu ziech sjreklieg vöal kwatsj blieve zage.

 

Wie iech jónk woar, wool alle leng han jezieë,

wool versjtoa wat al die óngersjete oes koeëte maache.

Noen sjnap iech doavan richtieg d’r tswek óch nit mieë

misjien dat vier wie dan óch druvver mósse laache?

 

Iech kan bucher losse legke, reze uvversjloa,

iech kan moeziek ónbeloesterd losse.

Iech broech nit jidder sjproach min of mieë tse versjtoa

vuur alles broech iech nit mieë al tse mósse.

 

Wie iech jónk woar wool iech vrij wie inne voeëjel

en mie hats moeët alle leefde kanne verdrage.

Mar zoejaar leefde truft wal ins hel wie inne koeëjel

en iech hool óp ummer mieë mieë mieë tse jage.

 

Wie iech jónk woar, hauw iech diech nog nit jetróffe,

en de sjproach van ’t leëve hauw iech noeëts jehoeëd.

Ach wie iech jónk woar han iech zoeë vöal sjtoms jeróffe,

en wós nit dat alles ziech zoeë ópins endere koeët!

 

 

’t Intsiegste

Döks dink iech, doe bis ’t intsiegste

dat miech richtieg an dit leëve bingt,

doe truks miech durch ’t sjrekliegste

en zörgs vuur de moeziek die in miech zingt.

 

Woa-ts doe bis, bin iech jelukliegste

drum loof iech diech loeter hingernoa,

oane diech veul iech miech ’t erbermliegste,

drum kan iech oane diech nit besjtoa.

 

iech puutsj de eëd woa-ts te óp leufs

iech dank vuur die besjtoa óp bloeëse kneie.

iech jeleuf in al woa-ts doe in jeleufs,

iech kuet diech mieng zieël zoeë aabeie.

 

Dan dóch iech werm ’t wuur ’t herliegste

alsof d’r doezend van diech besjtunt,

iech zuk vuur alles flot ’t mekliegste

en don wat luejebök ummer dunt.

 

Iech verjès zoeë jauw doe bis ’t hilliegste,

dat iech zelver nog ’t mieëtste d’rvan ópkiek,

en iech jef miech aaf mit ’t allerbilliegste

mar ’t duurste jieëft miech nit ins inne kniek.

 

’t Instiegste kan ’t jing doezend moal jeëve,

wie sjteet ’t noe mit diech in mie leëve?

 

Jef miech dieng hank

Jef miech dieng hank

vier wille vrung zieë

Jans kót of lank

dat kan jing zung zieë

ja, den de leefde viert me nit alling

Jef miech dieng hank

en ’t kriet ós jinne kling

 

Jinne jeet noen jeer alling

me mós tsezame zinge

me wurpt doch nit mit wöad of sjting

zoeë kan me bloos leed bringe.

Me zukt ziech inne partner

of me zukt ing partnerien

dan weëd nit lang jefakkeld

jidderinne kriet ’t ziengt.

 

Doe kieks nit noa d’r mond alling

mar tsezame noa de sjtere

Doe sjtees nit óp d’r maat alling

kans te diech dan ammezere?

Me zukt ziech inne partner

of me zukt ing partnerien

dan weëd nit lang jefakkeld

jidderinne kriet ’t ziengt.

 

doe kans jee rönke jeëve

wat is dat vuur e leëve

 

‘t Intsiegste

Döks dink iech, doe bis ’t intsiegste

dat miech richtieg an dit leëve bingt,

doe truks miech durch ’t sjrekliegste

en zörgs vuur de moeziek die in miech zingt.

 

Woa-ts doe bis, bin iech jelukliegste

drum loof iech diech loeter hingernoa,

oane diech veul iech miech ’t erbermliegste,

drum kan iech oane diech nit besjtoa.

 

iech puutsj de eëd woa-ts te óp leufs

iech dank vuur die besjtoa óp bloeëse kneie.

iech jeleuf in al woa-ts doe in jeleufs,

iech kuet diech mieng zieël zoeë aabeie.

 

Dan dóch iech werm ’t wuur ’t herliegste

alsof d’r doezend van diech besjtunt,

iech zuk vuur alles flot ’t mekliegste

en don wat luejebök ummer dunt.

 

Iech verjès zoeë jauw doe bis ’t hilliegste,

dat iech zelver nog ’t mieëtste d’rvan ópkiek,

en iech jef miech aaf mit ’t allerbilliegste

mar ’t duurste jieëft miech nit ins inne kniek.

 

’t Instiegste kan ’t jing doezend moal jeëve,

wie sjteet ’t noe mit diech in mie leëve?

 

Iech zouw uuch zoeë an mie hats wille duie

Iech zouw uuch zoeë an mie hats wille duie,

va poer jeluk, van zuvere vräud.

Iech zouw vuur uuch de natoer losse bluie

en uvver uuch de sjpas oes-jesjträud.

Iech jön uuch zoeë van alles ’t betste,

iech wunsj uuch van de lu óch de netste.

Iech zouw uuch zoeë an mie hats wille duie,

den doa han iech vuur uuch de leefde jebräud.

 

Iech kan uuch nit kenne,

vier hant ós noeëts jezieë.

Mar iech mós uuch bekenne

dat iech zier van uuch hod.

De miensje tse jrusse

mit alaaf en helau

maat va miech inne zusse

den iech ving alles jód.

Dan merk iech wie zier dat iech óngerdeel bin

en sjwoeps han iech jans sjpontaan de allerbetste zin.

 

Vasteloavend viere

zoeë wie vier hu bijenee,

dat past nit in mieng hiere

doa jeet mie hats van óp!

Hei laache, hei zinge,

al is ’t bloos lalala,

kan ós bijenee bringe

doa bin iech sjtoots dróp!

Dan merk iech wie zier dat iech óngerdeel bin

en sjwoeps han iech jans sjpontaan de allerbetste zin.

 

Vertrouwe in de miensjheet

Ze vinge nog wal jet teëje leie en bedreie

en ze kómme mit ing luezoeng vuur ’t klimaat

ze wisse wal van alle pieng die vier hant jeleie

en vier hant lang jenóg óp erluezoeng jewaad.

 

Ze bedinke nog wal jet teëje krankhete wie kanker

en ze wirke hel an ing luezoeng vuur alle krig.

Vier vare óp aofe zieë, mar ze werpe wal e anker

rechen dróp, ze losse ós nit in sjtich.

 

Doe móts alling vertrouwe han,

vertrouwe in de miensjheet,

en nit alles kunt ee tswai drei jereed.

Doe móts alling vertrouwe han

de hofnoeng dat ’t jód jeet

in alles wat ós nog tse wade sjteet.

 

Ze wisse al zoeë vöal, ze kanne alles maache,

en ze maache vrug of sjpieë óch alles jód.

en al liecht ’t wal ins nit, jeleuf miech mar ze waache,

’t felt misjien an vöal, mar nit an mód.

 

Woarum dan doch zoeëvöal ram en jans verkieëd jeet?

Noen kiek doch wievöal óch al is jedoa!

Woarum d’r miensj dan óch zoeëvöal pieng en koad deet?

De loeët is noen eemoal nit ummer himmelsbloa!

 

Doe broechs jinne floep tse han

Doe broechs jinne floep tse han,

nuus zal mit diech passere.

Zoeë lang wie iech ’t helpe kan

is doa inne um tse probere.

Doe broechs jinne floep tse han,

doe kans rui-ieg noen jon sjloffe,

Dreum mar lekker, jenis d’rvan,

inne bliet vuur diech hoffe.

 

Iech hod diech feste in mieng erm,

en nuus kan diech nog treffe.

Iech hod diech lekker jans erg werm

al is ’t mar vuur nog effe.

De welt liecht döks haof durchjedrieënd,

woa inne wille haas hat jezieënd.

Mar iech bin diene vrunk en träue

en zal diech vuur al behäue.

 

Doe broechs jinne floep tse han

doa bliet e lempje brenne.

vier zunt vuur ummer ee jesjpan

die tsezame blieve renne.

Doe broechs jinne floep tse han,

broechs diech nit tse verberje,

Iech besjuts diech vuur alleman

en sjerve valle nurje.

 

Doe broechs jinne floep tse han

en iech zelver han óch jinne.

Den went jet kunt dat sjnaps te wal,

dan han iech óch inne.

 

D’r miensj is en bliet e röadsel

Döks vroag iech miech weë is dat doch

En iech ken ‘m al zoeë lang,

En iech dink dat verjef iech óch

En iech weëd óch nit bang,

Mar woa dat vandan kunt,

doa zitst nog vöal mieë,

en iech zien wie zieng vuus dunt

en die wille ziech sjtrieje.

 

Döks vroag iech miech, weë is dat doch,

Wie weëd me zoene man?

Kriet me van woed nit jenóg,

Mós me ’t ummer druvver han?

De klingste klingiegheet

Die heë noeëts verjèse kan

En iech merk wie zie hats jeet

Heë is wirklieg krank d’rvan.

 

D’r miensj is en bliet e röadsel,

D’r miensj kent ziech zelver nit.

D’r miensj is en bliet e röadsel

Is ziechzelver jans jauw kwiet.

Wits doe jenauw ’t antwoad dan

Bij de vroag: maach ing besjrievoeng van

D’r miensj is en bliet e röadsel.

 

Döks vroag iech miech, weë is dat doch.

Woa kunt dat moelwerk vandan?

Wöad die iech nit verwadet toch

En die iech nit erkliere kan.

Woar ’t verleie dan zoeë sjwoar

dat ’t noa zoeë vöal joar eroezer kunt?

Zunt vier als miensj oeëts jans kloar

Went vier de oge sjlisse dunt?

 

Iech zien ‘m in d’r sjpeijel sjtoa

En e laacht miech diaboliesj aa.

Kunt e miech noe mit e bijele noa

Of wiest e miech als sjuldieje aa?

 

Dagestsiet

Jóddemörje, jóddemiddieg, jóddenoavend

Iech jef diech ummer jeer de dagestsiet.

Joddemörje, jóddemiddieg, jóddenoavend

Dan wits te dat iech inne angere ziet.

En went vier d’r daag tsezame hant duchjebraad,

Dan zaan iech diech sjlof lekker, jóddenaat.

 

Als jönke woar iech dreumer, lofet sjnoarsjtrak langs de lu

En dong alsof ze lóf vuur miech wure.

Ze laachete of knikkete, iech joof ze nit d’r daag va hu,

Nit de famillieë en óch al nit de bure.

Doe sjprong de mam de kwint en zaat: doe vreche jong,

Wie kuns te doch an die vliddieje kure?

Zies doe d’r noaber Friets an duur dan dóch wie iech al dong

En zaan hel dat e ’t jód kan hure:

 

Noen kóm ins in ’t jesjef, ejaal wie dök d’r daag

Ze bekieke diech de haof tsiet nit va vure,

En jees te óch werm voet, mit of oane jekke sjlaag,

De dagestsiet kries te nit tse hure.

Al sjpringt miech óch de kwint en zaan ‘t jans kwansies

En hauw óch nog ins jans hel mit de dure,

Dan neume ze miech dök jek en kieke doabij vies

Alsof d’r jóddendaag dön richtieg deet sjture.

 

En dan zage ze: dat woar vruier mar noen nit mieë.

Mar iech meen: da róf iech hel adieë,

Hod diech vrieë en kóm nit mieë

 

Voele hónk

Noen zieg ‘m doa ins legke

Mit d’r sjtats zoeë langewèg.

Mit d’r sjnauts jraad aafjelekd

En e rauwelt dökker jet vrech,

Den heë is an ’t dreume

Van d’r allerjruetste knaok,

Dem e jister hat verbórje

In ’t allerdeepste laoch.

 

Doe bis inne voele hónk

Deet alsof de welt van diech is,

Doe bis inne voele hónk,

Deë wees dat e jeluklieg en riech is.

Den doe liks in dieng mangel

En broechs nuus tse doeë.

Wie d’r sjtats deë effe wagkelt

Wents te diech vräuts ezoeë.

 

Dan jees te sjpatsere

Nè doe sjafs ’t nit wied.

En bletsje noa anger dere?

Ach, went jinne ’t ziet.

Inne sjtek óp tse vange,

Inne bal of ing kats?

Ach, ’t is zoeëvöal muite

Doe liks lever óp ing bats.

 

Mar doe bliets zoeë leef loere

Mit d’r kop óp miene sjoeës,

Iech krats diech effe an de oere

En doe kieks werm zoeë loeës.

 

 

’t Jieëft jee jroeëser leed

’t Jieëft jee jroeëser leed

Dan wat d’r miensj ziech zelver aadeet

Doa is jing jroeëser pieng

Dan die e zelver sjood is.

Bis d’r miensj jans versjteet

Dat nit alles wat sjun blinke deet

Óch wirklieg wal va jood is.

Ach häu iech mar, wuur iech mar

Ach kuet iech mar ópnui,

Ja, döng iech mar, muet iech mar,

Zoeë kriet me inne hui.

’t Jieëft jee jroeëser leed

Dan wat d’r miensj ziech zelver aadeet,

En wat d’r miensj zelf sjood is.

 

Woarum han iech dat jedoa

Wiezoeë han iech dat jezaad

Wie maach iech ’t nog sjlimmer?

Dat moeët iech doch versjtoa,

Dat koeët iech han bedaad,

Ja, noen weëd ’t nog sjunner.

Zoeë klinke dan de verwieze

In d’r boech kuet me ziech dan biese.

 

Woarum han iech nit jevóld

Wievöal zeek iech doamit krien

Wie kan iech bloos zoeë sjtom zieë?

Woarum han iech nit mieë jedóld

Mieë versjtendnies misjien

Dan broechet jinne pieng tse lieje

Zoeë klinke dan de verwieze

In d’r boech kuet me ziech dan biese.

 

’t Sjlimste is d’r verloes van ’t vertrouwe.

Dan kuet me ziech vuur d’r kop houwe!

 

De jool die tselt

De jool die tselt

De jool die vilt,

Went roda sjpilt

Kiekt de janse welt,

De jool die tselt.

 

90 minute sjpannoeng óp ’t veld,

’t sjtadion sjteet óp d’r kop.

Rodafans jeëve alles óp de welt

En ze hure noeëts ins óp.

En nog ing en nog ing en nog ing d’rin,

Den foesbal hat alling mar zin…

 

 

Hei sjtunt alling mar profi’s óp ’t veld,

En e jans sjtadion vol mit vrung.

Roda is vuur ós d’r jroeëse held

En jing jool dat is ing zung.

En nog ing en nog ing en nog ing d’rin,

Wail iech richtieje Roda fan bin

 

’t Liecht wal vasteloavend

Alle klure durjeree

E jries miensj zien iech jee ee

Alling sjwats-wies is verboane

Doa kanne vier jód oane.

Jroeës, kling, dik en dun

Ach wat is de miensjheet sjun

Wat is hei loos vanoavend?

’t Liecht wal vasteloavend.

 

Iech kan hei koalieg rui-ieg sjtoa

Kan mie eje woad nit ins versjtoa,

Iech kan uuch sjpas beloave:

Va ónge en va boave.

Sjmienk en pruuk en uvveral

En inne janse hoof sjtomme kal

’t is hees wie in inne oavent

’t Liecht wal vasteloavend.

 

Jinne toesj, jinne alaaf,

’t ungesjte oes ’t kleiersjaaf

Zoeë fes is vöal beloavend

Jinne sjlajer, waal vöal moeziek

En dan danst d’r janse poetiek

’t Liecht wal vasteloavend.

 

Manslu, vrauwlu, aod en jónk,

Kiek, zoeë fes-je is jezónk

Mar doe móts nit uvverdrieve,

Mar waal bis mörje blieve.

Tsoldaat, matroos en kloneman

In al wat me ziech verkleie kan

Inne leerman kiekt besjtroavend,

’t liecht wal vasteloavend.

 

Maach miech besser

De pieng is döks zoeë jroeës

dat iech nit wees wie ze tse verdrage,

iech ving in milletsien jinne troeës

jing piel kan ze nog verjage.

 

Iech lek miene kop in diene sjoeës

en dan weëd ze doch jet lieëter,

Bij diech tse blieve is dan loeës,

dan veul iech jing jewieëter.

 

Maach miech besser,

misjien is ’t vöal jevroad,

mar iech wees jinne angere road.

Maach miech besser.

Doe wits óch nit woarum

iech bij diech oes ’t sjwats laoch klum.

Iech verberg miech bij diech vuur de welt

die miech ummer sjwoarder vilt,

Maach miech besser.

 

Als miensj sjtel iech winnieg vuur,

iech han nuus an de welt tse beie.

Doarum sjlis iech döks de duur

en bin mit diech alling tsevreie.

 

Den al hod iech bloos dieng hank

doavan weëd iech zoeëvöal sjterker,

En wuult in miech doch deë brank,

oane diech wuur deë nog vöal erjer.

 

En zoeë kom iech ummer werm noa diech,

doe hulps miech reët óp tse lofe.

En doe bliets ummer werm kót bij miech,

bis iech endlieg in kan sjloffe.

 

Alling zieë

Iech han vrung vuur tse vrekke

Bin bekankd wie luesj hónk,

Iech blief sjtondelank plekke

En de moel weëd miech wónk.

Iech broech nit alling tse drinke

Mie jlaas is noeëts leëg.

En iech broech mar tse winke

En ze junt mit miech óp weëg.

Mar deet miech ins wirklieg ’t hats wieë,

Dan wil iech alling mar alling zieë.

 

Iech kom wal ins in Oche,

I Zitterd en in Remung

En ze hant ’t besjtimd jeraoche

Den óch doa tref iech vrung.

Ze wille va miech wisse

Wie ’t i Kirchroa zoeë jeet

Mar iech kan ze wal sjisse

Wail jinne vroat wie ’t mit miech sjteet.

En deet miech ins wirklieg ’t hats wieë,

Dan wil iech alling mar alling zieë.

 

Dan sjnap iech mieng sjink (de jietaar, red.) en iech sjpil effe häusj

En iech dreum en iech dink jans oane jeräusj

En iech weul dat al angesj, ja jans angesj wuur,

Mar wie zouw dat zieë, sjtel iech miech nit vuur.

 

Jiddere daag werm dat belle

Mieë wie tsing mailtjer de sjtond

Óp fb miech jet vertselle

Inne twitter per tsekond.

Ing foto um tse laache

Wat iech ès, woa iech bin

Wat iech dink uvver zaache

Mar nuus doavan hat zin

Den deet miech ins wirklieg ’t hats wieë,

Dan wil iech alling mar alling zieë.

 

Vrid óp eëd

Kiek ins noa d’r Wielie wie deë sjpielt mit zie sjpel,

Doa valle doezend doeë en die sjraie óch zoeë hel.

Loester noa ’t Tanja, dat kalt an d’r tillefoon ing tsiet,

En dat jeet uvver kleier en wie ‘t ’t betste oesziet.

Kiek ins noa de oma, die zitst an d’r nieëkste vlaam,

Ze sjoebt óp d’r opa, wied verbórje in tserettesjwaam,

’t Papier van de jesjenker likt verloare óp ’t jebun,

Woa d’r hónk d’rmit an ’t riese is zoeë wus en óch zoeë sjun.

 

Vrid óp eëd, vrid óp eëd,

Wat me van d’r vrid óp eëd óch zeët,

Went ’t in ós jód tsimmer al zoeë sjwoar is,

Vrid óp eëd, vrid óp eëd,

Nè vier hant ’t ubberhaups nog nit zoeë sjleët,

iech bin vroeë dat ’t mar eemoal ’t joar is.

 

Óp d’r tilleviezie doa is ’t krig en jewalt,

D’r janse polletiek deë uvver vrid bloos kalt.

D’r adventskrans sjteet óp d’r dusj nog ónaajereurd,

D’r krisboom fliekert en is al tsemlieg oes-jeheurd.

’t Kribje sjteet jans ónbejrèfe in inne ek,

D’r Roedolf vleit mit d’r krisman uvver de hek.

’t Janse hoes is vuur de krismes sjun vertseerd

En vier hant besjaide e sjtiele nacht jeprobeerd.

 

Vier zunt tsezame en doch zunt vier óch jet alling,

Iech wees nit wat iech van de krissjtiemoeng noe ving.

 

Sjlajerzenger

En iech kiek noa inne film mit d’r Gerard Depardieu

Uvver inne zenger óp joare deë dreumt van jeluk

En iech dink dan effe dat iech doch jet d’róp liech

En dink wie dat woar zoeng tsieg joare tseruk.

Woa jong ’t dan uvver, ’t sjtalt näu nit vöal vuur

Iech woar doch jee Heintje, nit ins inne klinge sjteer

en in ing tent tse zinge dat joof ’t leëve kluur

en iech maachet moeziek en dat dong iech zoeë jeer

 

Inne sjlajer va hatse, inne sjlajer va doe,

Inne sjlajer zoeë is mie leëve.

Óp tsiet ijezatse en drei tselle va noe

En d’r sjlajer kan effe vräud jeëve.

En ’t maat janit oes, wie valsj dat ’t klinkt,

Went ’t va hatse kunt wat inne doa zingt.

Inne sjlajer va hatse, inne sjlajer jeet zoe

Deë lieët ós effe lieët sjweëve.

 

De lu losse klatsje zoejaar zinge ing sjtroof

Jet troeës flaich tse jeëve, of hofnoeng jans kling

En aaf en tsouw dan dinks te de lu doa zunt doof

Mar jidder zieë jetróffe is doch werm ing.

En dan sjton iech werm tse zinge ’t liecht wal vuur miech

En kan iech miech mód bringe, besjtimd inne janse hoof

Den ejaal wat vuur moeziek, ze hat ’t doch in ziech

En ejaal wat vuur wöad, dit is mar ing proof.

 

Iech bin janit wus, nit entäusjd, nit beklauwd, nit jekloeët,

Den iech dong wat iech wool, mat jinne hat miech jehoeëd.

 

Ing naat i Valkeberg

Iech hod nit van toepe, kate in ’t algemeen,

Dat weëd zoeë flot betoepe en dat ving iech jemeen.

Doch hod iech wal van sjpieële, mit ’t jroeëse jeld

Iech han óch miech dreumkastieële van ’t jóds in de welt.

Doarum los ’t belsje rolle, óp roeë of sjwats

En wat doanoa passeert bringt vräud in mie hats

 

Ing naat i Valkeberg, ’t casino van ‘t leëve

Sjpannoeng, sjetse, jlieter en jlamoer

Ing naat i Valkeberg, weë wees wat ’t jeet jeëve

Mit ‘t jeld en d’r amoer.

 

Iech bin jinne sjpieëler, dat knoept mit mieng natoer,

Iech leëf janit jevierlieg, um tsing oer lik iech óp e oer.

Mar die naat, die woar doch angesj, iech moeët jeweun d’róp oes,

En ze woar óch jans bezóngesj, den iech tróf mieng leefste moes.

Mie hats vong aa tse rolle in e Roesiesj roulette,

En wat doanoa passeret vong iech óch jans net.

 

Iech koeët mie vermeuje doa bejinne

Wie iech miene sjats vuur miech dong winne.

 

Dan bis te karnavalis

’t Jieët lu die krient vasteloavend de tuut nit vol

Die viere van d’r elfde bis haof vaste

Die maache al die tsiet mit tsemlieg vol

Die denke besjtimd wat-s te has dat has te

En zoeë zalle vier de vroag an diech sjtelle:

En wat jees doe ós dan vertselle?

 

Has te ummer de betste zin

Jeet e beersje ummer drin

Dan bis te karnavalis

Has te ummer ing laache moel

Jeet d’r meter noeëts óp noel

Dan bis te karnavalis

En sjtees te wie ’t mós wirklieg daag en naat paraat

En jees te oane ós óch ’t zóndiegs noa d’r maat?

Has te die kostuum jereed

Went ing trommel urjens sjleet

Dan bis te karnavalis.

 

’t Jieët lu die krient va vasteloavend noeëts jenóg,

Dat zunt dan óch de ware karnavaliste

Die maache in d’r zommer inne vasteloavendstsóg

En losse ziech mit sjleët weer óch nit kiste

En zoeë zalle vier de vroag an diech sjtelle:

En wat jees doe ós dan vertselle?

 

’t Jieët lu die houwe ummer óp de vasteloavendskis

Óch al is ’t krismes, d’r krisboom in ’t tsimmer.

Kieke noa de krib, dinke dat ’t kink jesjmienkd óch is

Die vinge ’t sjtiele nacht inne vasteloavendsnommer.

En zoeë zalle vier de vroag an diech sjtelle:

En wat jees doe ós dan vertselle?

 

Iech bin venlonaer

Refr (allemoal)

Iech bin venlonaer, hohoho

Nit jans mar ónjeveer hohoho

Iech bin Limburgeer, En óch Kirchröadsjeer, Mar hu venlonaer

Iech bin venlonaer, hohoho

Joa iech kom doa jeer, hohoho

Den iech klasjeneer, En iech zing sjlajeer, Iech bin venlonaer.

 

Vers 1

Iech han jinne pas, nit ins e riebewies

mar iech maach jee inkel miensj jet wies

Ries iech d’r mónk óp, dan wisse ze besjeed

Dat ’t hei um inne Kirchröadsjer jeet

En iech waad vol ónjedoeld

Bis jans Limburg Kirchröadsj moelt

 

Vers 2

Zoeë jon iech noa de koel, wie vruier miene pap

En zuk miech doa e pleëtsj-je jans kót bij de tsap

En zing bij jiddes lidsje jans loestieg lala mit

En meen wat maat ’t oes, mar oes Venlo kom iech nit

En iech waad vol ónjedoeld

Bis jans Limburg Kirchröadsj moelt

 

Bruk:

Noen drink ins inne lieter

En zing vanzelf jans jroeës jewieter

 

Iech bin aintseljenger

1e sjtroof

Kunt d’r óptsóg langs, han da jinne angs

Wen iech jans sjtil kom jelofe.

Iech zaan jee inkel woad en jef jinne road

Wen iech mar jet sjtich kan verkofe.

En dan óp e sjild sjteet pas wat iech wil

En dan weëd alles duudlieg.

Iech han jing wiets vertsald en jee woad jekald

En maach d’r óptsóg jans jemuutlieg.

 

Refr:

Iech sjpring in jiddes laoch wie inne jekke traoch,

Den iech bin aintseljenger.

Iech maach ing bleude wiets en hel doanoa kietskiets,

Den iech bin aintseljenger.

Vroags doe diech aaf woarum róf iech nit alaaf,

Mar wies jet mit d’r vinger.

Iech bin bij jinne kloeb en huur bij jinne jroep,

Den iech bin aintseljenger.

 

2e sjtroof

Iech jef kommentaar mit inne jekke sjlaag

Óp de zaache die passere.

Laache ving iech sjiek uvver polletiek

En de sjtrich van de pietebere.

E jans joar dink iech: kan dat ejentlieg?

Kan iech dat noe wal maache?

Mit e eënsj jezich jef iech doch jet sjtich

’t is bloos vuur tse laache.

 

Uvverjank

Doa is ee jevoar, dat is wirklieg woar

Dan mós iech plat jon sjrieve.

Iech kiek nit jeer in d’r dieksiejoneer

Alzo feëlere zalle blieve.

 

Has te ’t kaod?

Ach noen kiek ’t sjneit en alles weëd sjun wies,

Mar d’r óptsóg kan nit lofe.

Óp de kauw nit jód jekleid, dan weëd ’t tsemlieg vies

Doa kan me nit vuur prove.

Doe rechens jeweun óp miech

En dan zinge vier tsejeliech:

 

Has te ’t kaod, leve sjats, kroef kót bij miech

Dan knoevel iech diech werm.

Has te ’t sjwoar, leve sjats, iech bin bij diech

En bedoer diech jet, ocherm.

Den ejaal wat passeert, iech los diech nit in sjtich

Den iech hod van d’r laach óp die leef jezich

Has te ’t kaod, leve sjats, kroef kód bij miech

Dan knoevel iech diech werm.

 

Ach, noe kiek ’t rent, de sjtroase weëde naas,

En alle lu die mit junt trekke.

Mie hats jeluklieg brent, iech jef het duchtieg jaas

Mit alle vasteloavends-jekke.

Doe kries jing druup d’rvan mit,

Iech bin d’r sjirm van diene sjrit.

 

Rozza wólk

Iech sjtreum uvver va leëvenskraf

Iech plats bauw va jouwe mód

Iech mós jet mit de vräud die iech sjaf

Iech ving alles wat iech zien jód.

Iech zaan joa óp jidder leëvensvroag

Dui alle lu an mieng brós

Mie hats is lieët mie jemuud ram kloar

Iech jenis va poere jenós

 

Iech loof in ing rozza wólk

Nè iech han jing druup jedrónke

Uur zut mieng lu, uur zut mie vólk

Uur hat miech zoeë vöal jesjónke

Jinne naal um an de vót tse kratse

Mar iech hod va uuch va hatse

Iech loof in ing rozza wólk

Iech han nog noeëts zoeë positief jeklónke.

 

Iech dreum an d’r sjloes van ’t joar

Weë feste va zieng dreume hult

Kunt de haof sjeed doavan woar

En weëd oeëts de res vervult

Iech wunsj uuch d’r himmel óp eëd

Mie hats jeet óp wie bócheskóch

Iech wees jód wie me de lifste weëd

En die wunsj iech uuch natuurlieg óch

 

 

 

De kirch in de midde

Vier kómme hei tsezame

mit ós vräud en mit ós leed,

vertselle van ós zörje

die ’t leëve bringe deet.

Vier zunt hei drin ós zelver,

oane sjemde, oane floep

en veule ós doanoa lieëter

went vier sjtunt werm óp d’r sjtoep.

 

De kirch in de midde,

vaster wie ee hoes.

De kirch in de midde,

de keëts jeet noeëts mieë oes.

 

Doa brent werm in d’r duuster

de keëts van ós kling zieël.

De moere zunt vöal vaster

wie die van e kastieël

Doa sjtroalt ’t lit erinner,

bringt de wermde in ós hats,

en maat ’t leëve kloarder

mit de wöad van inne zats:

 

De Lambeëteskirch is jroeëser

wie vier oeëts zalle zieë

Al wat jezaad is loeëzer

en jieëft troeës in alle wieë.

’t Klónk in Kirchroa ummer

los ’t ummer dan zoeë zieë

en bring ós werm tsezame

óch bij d’r letste adieë.

 

Blieng blieng

Iech veul ‘t, iech zien ’t doch,

doa is mieë wie alling mar doa-zieë,

doa is mieë wie alling mar jeld jenóg,

en ’t sjwats laoch noa d’r letste adieë.

 

Iech zuk ’t óch, iech kom kótbij,

iech weëd e bies-je wermer jiddere daag,

iech meen ’t wuur urjens hei

en dan is ’t óch werm voet óp sjlaag.

 

Dan jeet jeweun d’r versjtank óp noel

en verjès iech alle muite en pieng

houw iech miech bloos kwatsj oes de moel

en jef miech uvver an d’r blieng blieng.

 

Dan vónkt ’t werm, doa tsoekt miech jet,

en zuk iech jans ainfach va vuur aaf aa.

Vus-je vuur vus-je en sjrit vuur sjrit

en iech viel en drieën en sjaaf d’raa.

 

Daag lank dink iech an ee sjtuk durch

han iech noen jet vastes in jen heng?

Of is urjens angesj wirklieg jet murrieg

en is ’t teutejood wat iech ving?

 

Zoeë jeet ’t noen mie leëve  lank,

jraad wen iech dink iech bin d’rhinger

dan kom iech nit d’rbij mit mie versjtank

en blief iech deë bleude zenger!

 

 

Alle ziems

Iech maach miech hu ins jinne breuzel

iech dóch ’t noe jans rui-ieg aa,

Iech loester ins noa jinne sjneuzel

en trek miech van de welt nuus aa.

 

Iech maach miech hu ins ja jing zörje,

iech hol vuur al mieng sjouwer óp,

Misjien dóch iech dat waal werm mörje,

mar los noe alle oelek oes d’r kop.

 

Alle ziems wil iech noen verjèse,

alle kwatsj is bloos kwatsj en ja nuus mieë.

d’r ziems hat miech zoeë döks in d’r boam jebèse

dat iech iech ‘m janit mieë kan zieë.

 

Iech maach miech hu ins ja jing nerve,

al wat kunt kiek iech da freulieg aa.

Inne miensj kan doch mar eemoal sjterve

en deë jedanke, doa weëd iech noen loestieg va.

 

Iech maach miech hu ins jing jedanke,

en mörje dan dink iech nurjens aa.

Den noe mit die vasteloavendsklanke

herinner miech doa nieëkste wèch ins aa.

 

Kenne

Iech ken diech doch al zoeë lang

dat iech d’r wèg oeswendieg kan vinge,

iech bin misjien zoejaar e bies-je bang

dat doa jee nuits mieë is tse bringe.

 

En dan kunt doch werm inne ek,

dem iech nog noeëts bin umjesjlage

en dan ving iech werm mit sjunne sjrek

dat iech mit kenne nit blink kan vare.

 

Hei bin iech nog noeëts jeweë,

hei han iech d’r wèg verloare,

Dat is besjtimd jenauw de reë

dat iech blief zukke al die joare.

Doa bliet ummer nog jet heemlieg,

De keer ken iech nit neemlieg.

 

Inne berg dem iech nit zoog,

ing baach die iech noeëts zoog sjtreume,

Ing vaat die urjens angesj loog,

ing sjtroas die iech angesjter dong neume.

 

Iech maach doch zoeë jeer inne sjpatseerjank

Iech maach miech döks ram jek uvver werk en leëvensvroage

En wees dan nit mieë in en nit oes.

Iech vroag miech aaf woahin en woa vandan vier koame

En wie dat zitst jans an d’r sjloes.

Dan wees iech wal woa iech ’t mós zukke

En maach miech óp de zökke!

 

Iech maach doch zoeë jeer inne sjpatseerjank

E paar sjtond frisje lóf in de natoer.

Iech maach doch zoeë jeer inne sjpatseerjank

Dat is besser wie ing lang koer.

Dan weëd mieng zieël vernuid en miene körper óch ring

D’r busj in vuur inne kielometer of tsing

Iech maach doch zoeë jeer inne sjpatseerjank

En iech kiek nit óp tillefoon of oer.

 

Aaf en tsouw plats iech heem bauw en dan jon iech jet lofe

Dan kom iech als nuie miensj tseruk.

Dan kan iech werm d’rtjeën, winniegstens dat wil iech hoffe

En wees werm wie dat zitst mit ’t jeluk.

Iech zuk miech e terras jans jemuutlieg

En alles weëd miech duudlieg.

 

Sjpatsere deet miech jód

Dan veul iech ’t roesje van mie blód

En krien werm jouwe mód

En vroag: wat sjaft d’r pot!

 

En iech dreumet

Iech loog lankoes in de zommerwei, kieket noa die sjun loeët

Doa vloog inne vliejer vuurbij en iech wool dat iech mitkoeët

Doa woar e wulks-je an d’r sjtats, inne wiese sjtreep durch ’t bloa,

En d’r sjtreep jong durch mie hats den iech koeët nit hingernoa

En iech dreumet va wied voet, va angesj va vuurbij

En iech dreumet va wat koam, nit noen woar, nit hei

En iech dreumet

 

Iech hoeët jebroes doch tsemlieg kótbij, en iech tróf in jen loeët,

Mar ’t woar zoeng vies sjtèchvlei die miech jraad biese moeët,

En iech houwet mit de hank, kieket heur aternoa,

Mar in ’t bild va mie kót versjtank wool iech ‘r aternoa vleie joa,

En iech dreumet va wied voet, va angesj va vuurbij

En iech dreumet va wat koam, nit noen woar, nit hei

En iech dreumet

 

Iech loog lankoes in de zommerwei, mar moeët werm noa heem

Zoeë woar iech ummer jraad hei en wied voet trotsdeem

 

 

Miene engel

Ach wie hoeëg zunt de berje,

Wie deep is de zieë?

Wie zus zunt de eppel

En de biere nog mieë?

Wie bloa is d’r himmel

En wie wied is de loeët?

Mar nuus is wie miene engel

Deë miech vannaat bezoeët.

 

Ach wie sjun zunt de meëdsjer

En de jonge d’rbij?

Wie loestieg zunt de lidsjer

En wie jreun is de wei?

Wie hatslieg zunt de wöad

Die me uvveral hoeët?

Maar nuus is wie miene engel

Deë miech vannaat bezoeët

 

En jroeës zunt de vleuejel

En wie sjtralend zie jezich

En e vleit wie de vuejel

En lieët miech noeëts in sjtich

Den e kunt jidder naat

En bringt lit in mie hats.

Miene engel deë laat,

Is de welt nog zoeë sjwats.

 

Ach wie lieët is d’r mörje

En wie ainfach d’r daag?

Wie flot jeet de tsiet um

Wie jesjmaidieg jidder zaach.

Wie werm zunt alle hatser

En wie lekker ‘t broeëd?

Mar nuus is wie miene engel

Deë miech vannaat bezoeët.

 

Doe leve herjod

Doe leve herjod, woa jeet ’t mit ós hin

Iech zien jinne sjloes en zien óch jee bejin,

Iech kom nit d’roes en zicher óch nit d’rin

En zien in januus inne depere zin,

Joa, doe wits dat iech jinne sjlauwberjer bin,

Doe leve herjod, woa jeet ’t mit ós hin?

 

Main jod, wat beënet iech,

En vroaget diech mennieg moal um road.

En doe zeënets miech

En woats óch wal ins koad,

En dan kroog iech jewissensbisse,

En koeët nurjens mieë van jenisse.

Mar tsem sjloes koam alles óch werm jód,

Mar nog mennieg dink jeet miech boaver d’r hód.

 

Main jod, d’r Bagwan,

Dem laachete vier doch oes,

En óch d’r Jehova

Loze vier nit in jen hoes.

En d’r jriemel um d’r mónk van de Mormone

Dat woare doch óch ing nette tsoat klone,

Mar die Islamiete die neëme alles doch zoeë eënsj

En dinke ummer dat-s te ze óp de tsieëne treëns.

 

Doe leve herjod, bis doe nog wirklieg doa?

Iech jeleuf doe has ós allang alling losse sjtoa.

 

Iech zuk kontak
Ieëtsj verzoeët iech ‘t mit d’r tillefoon,

mar de laitoeng woar bezatse.

Doe zaat iech ’t per e-mail,

Mar d’r kabel zoos ram tsouw.

Doe han iech sms verzoeëd,

En uvver Facebook wal hónged moal

Mar alles liecht zoeë jód wie doeëd

En doa sjton iech dan vuur poal.

 

Iech zuk kontak, iech zuk kontak

Iech wil die hits en de hatsliegheet

Die doch boaver alles jeet.

Iech zuk kontak, iech zuk kontak

Van diech noa miech, van jans kótbij

Va miensj noa miensj van noen en hei

 

Doe verzoeëd iech ’t mit e tillejram

jenauw wie oeëts ins lang jeleie.

Dat jieëft ’t ubberhaups nit mieë

Alzo kroogs doe dat nit.

Doe wós iech nog mar ee dink

En sjraiet zoeë hel wie iech koeët

Hei bis doe flaich doof en blink

Has doe miech nit jehoeëd?

 

Zoeë jónk wie hu

Zoeë jónk wie hu weëd iech noeëts mieë

Zoeë jónk wie hu ram vol kammauw

Zoeë jónk en kreftieg, zoeë ejewies

jezónk en zeftieg, zoeë wie jong lu.

Zoeë jónk wie hu.

 

Iech sjneur tsing kielometer

en jong fietse d’r janse daag,

iech leës bis óp d’r milliemeter

en weëd jinne heksesjoes jewaar.

Iech vlei va blom noa blom

En sjton ummer werm mie mentje

En wen iech werm noa Pinkpop jon

Dan breng iech popmoeziek e sjtendje.

En jries bin iech jinne inne daag jeweë,

En mieng filosofie is doavan óch de reë:

 

Iech zits sjtonde an d’r computer

Ken jiddes sjpel wal oes de ef,

En iech sms óch loeter

Bin iech in e mediajesjef.

Den ’t Jezichsbóch kent miech jód,

En iech twitter óch mie jans leëve,

Óch al doert mie leëve kót

Iech han al an mieng jong tsiet jejeëve.

 

En noen dóch nit jraad of-s doe miech nit versjtees,

Den vier maache nog lang nit die ieëwieje rees.

 

 

Leve jong, leve hiemel (miemelfiemel)

Leve jong, leve hiemel

Iech han inne fiemel

Leve jong leve hiemel

Iech bin zoeë jek noa de miemel

Die fruet krien iech nit oes d’r kop

En da huur iech nit mit laache óp

Leve jong, leve hiemel

Wat mós iech mit zoeng miemel.

 

Doa mós doch tsemlieg tsoeker óp

Wil die e bies-je sjmaache

’t janse lief va vós bis kop

Vingt aa tse sjoedere ne tse kraache

Mar die zitst ram vol mit vitamien

En dan jon iech heller wie óp benzien.

 

Dat hauw iech als jöngsje al

Went de sjtruuch werm jans vol hónge

Zoeë zeftieg roeë, iech wool die wal,

Wie die in de moel kapot sjprónge

En dan knal iech oeseree va kraf

Krien iech jeweun kammauw van dat zoer zaf.

 

D’r popeye hauw dat mit sjpienaat

D’r Asterix óch mit zie drenks-je

Dat hat dön ummer sjterk jemaad

En zoeë kroge zie e kens-je.

Angesj lofet ’t mit dön óch jans sjleët aaf

Mit ing miemel loof iech wie inne wekker aaf!

 

Bis hei en nit wieër

Iech bin jinne robin hood

En iech klauw va riech noch erm

Iech bin jinne luther king

Iech han jing dreume va zoene sjwerm

Mar iech wil ’t miengt doch zage

In watv’r sjproach dat iech mar wil,

En iech mós darve klage

Durch miene jekluurde bril.

 

Bis hei en nit wieër

Bis noen en jiddes kier

Bis woa de dreume drieve

Bis woa de sjtem jehoeëd

Zoeë kanne vier vrung blieve

Oane inne sjlaag valle koeët

 

Iech bin jinne gandhi

Iech wil èse wat iech wil,

Iech bin jinne mandela

Mieng rouw is bloos jesjpild

Mar iech wil ’t miengt bijdrage

Den iech hof óp ing besser welt

En iech jef miech nit jesjlage

Durch de mach van jood en jeld.

 

Sjoeb zoeë hel wie-ts doe mar kans

Den wöad dunt doch jing pieng.

En doa kunt jet los

Wat endere mós

Hod diech an jing inkel lieng.

 

D’r Ploem is doeëd

D’r Ploem is doeëd, d’r Ploem is doeëd

Dat woar inne brave man

Heë hauw inne lange zeëbel

mit inne biemel bammel dran

Hoera, hoera

d’r Ploem is doeëd hoera

 

Bij ós in ’t dörp hant vier inne boa

mit oge sjwats wie koale

Deë zeët an weë jet has misdoa

iech mós diech kómme hoale

D’r man deë woar jans braaf

mar noen is e doeëd, alaaf.

 

Ins koam deë miech hingernoa

en zaat ’t woar bevoale

iech muet drei daag in ’t kietje joa

en heë koam miech doe hoale

Hem zie woad woar wet

Mar sjrieve koeët e nit

 

Doa boave zitst d’r jroeëse boa

deë is ‘m kómme hoale

De höal in mós d’r Ploem noen joa

doa weëd jesjtaochd mit koale

Noeëts mieë kunt heë tseruk

Wat hant vier doch jeluk

 

In d’r 19e joarhónged joof ’t jing richtieje poliese. In de mieëtste kling dörper joof ’t inne boa. Dizze boa woar dök d’r intsiegste beambte van de jemeende, neëver d’r burjemeester. Deë boa, inne man mit e oenieform én inne zeëbel, sjpillet evver dökker vuur polies dan vuur brivvedreëjer. Dizze Ploem weëd bezónge in e bekand lidsje, tsemlieg aod en oane sjriever. Alling d’r refreng woar uvver, de res han iech d’rbij jemaad.

 

Iech wees dat ’t doa urjens is

Iech wees dat ’t doa urjens is,

iech broech ’t mar tse vinge.

Zaachens die iech ’t mörjens mis,

en ’t oavends nit kan entzinne.

 

Iech wees dat iech ’t zukke mós

en dan kom iech wal d’rhinger,

Zaachens los iech doch nit los

óch al roetsje ze miech durch d’r vinger.

 

Iech wees ónjeveer woa ’t legke kan,

iech probeer ummer doa tse kómme.

Zaachens die iech nog wees d’rvan,

óch al hod iech miech van d’r domme.

 

Zoeë bejin iech jiddere mörje

en zoeë maach iech ’t oavends sjloes.

’t bejint mit ’t vertrekke noa nurje

en kom ummer werm in mie bedsje oes.

 

Iech wees dat ’t doa óp miech waad,

’t waad al bauw e jans leëve.

Zaachens die iech nit ving, wat sjaad,

die doch an miech blieve kleëve.

 

Oane doeëd

Oane doeëd jieëft ’t óch jee leëve,

Oane sjloes, woa is dan d’r bejin?

Oane sjood kan me nuus verjeëve,

Oane kwatsj jieëft ’t jinne zin.

En iech wil janit loeëzer klinke

Dan wie iech ejentlieg wal bin.

Mar went ze de kis ins losse zinke

Dan wees iech doa zitst alles d’rin.

 

Ach iech wees, ins kunt d’r jroeëse absjied,

Iech hof dat iech oane pieng kan joa.

Wen iech zien wat minnieginne mitkriet

Dan dink iech lever nit doa uvver noa.

Ejaal wienieë, deë kunt noeëts tse sjpieë,

’t jeet doch vöal tse flot,

Ós leëve is bloos kót.

 

Ach iech sjnap dat iech nit ieëwieg hei blief,

Weë wees los iech uuch wal jet noa.

Al die wöad die iech uuch in ’t plat sjrief

Doa darft uur rui-ieg flot mit sjtreufe joa.

Weë dinkt nog d’raa, weë wees al woava

De wöad zunt lieët

En hant nit vöal jewieët.

 

Zoeë ummer jeet

Iech jon um haover ach de duur oes,

Iech bin um haover zes werm tseruk.

’t Jeet nit jraad jans flot vuuroes,

Mar vier hant e sjtil jeluk.

Mieng vrauw en kinger en iech zelver,

Vier maache ’t betste doch d’rvan,

Vier hant jinne rieche helfer,

Deë aaf en tsouw jet sjenke kan.

 

’t Oavends kiek iech noa de dere,

Of mieng eldere, jraad wie ’t kunt,

En dan wil iech óch nog probere

Tse kieke wie de kinger ’t dunt,

Bij d’r judo en d’r foesbal,

In ’t wiekend sjiedsriechter iech,

In de kantien loester iech noa d’r kal

En aaf en tsouw doa vroag iech miech:

 

D’r daag is vol, van vuur bis hinge,

Jee jroeës jeluk, óch jee jroeës leed,

Wat mós iech doeë, wat wil iech vinge

Went ’t jeweun zoeë ummer jeet.

 

Jazicher jef iech an jouw dinger

Iech kan doch óch ’t leed nit zieë,

Óch al kunt me dan d’rhinger

D’r jouwe tswek is dat nit mieë.

Vier kanne bloos ószelf betoepe

Iech dóch ’t miengt jelukkelieg,

En dan wil iech wal ins sjoebe

En aaf en tsouw dan vroag iech miech.